الرحـيــلُ ..لفيصل محمد الزوايدي
ترجمها الى الكردية بهزاد جلبي
الرحيل
يا الصابرونَ على الـهمِّ ، ضاقَت عِندَ العُمر أُمنِياتـي ، و ذاقَت نَفسي وَجَعَ الفَجائِعِ ..
من جَنوبٍ كان الرحيلُ يومًا .. باردًا يومًا .. لكن لهيبًا ما يلفحُ وَجهـي ، و شتاتٌ مُبعثَرٌ مِني تعبثُ بِهِ رياحٌ شتى ، تقفُ أُمي عند عتبةِ البابِ و بيدها إناءُ ماءٍ لِتَصبه ورائي حتـى أعودَ إليها ، و فـي عَيْنَيْها بريقُ ماءٍ آخر .. لَـم تَقُل شيئًا لكن تـمتمات تصدرُ مُبهمةً عن شَفَتَيْها ، خـمنت أنـها أدعيةٌ بالـحفظِ و العودةِ .. أخي الصغير واقـفٌ حذوها بقميصهِ الـمتهدلِ و إصبعه تعبثُ بِأنفِهِ ، ينظرُ بغرابةٍ إلينا ، فهو لا يَـعلم بعدُ معنـى الرحيلِ .. مِنَ النافذةِ الـخشبية الزرقاء تُطل أختي و هـي تُلقي بيـن الـحين و الآخر بنظراتٍ جزعةٍ إلى داخلِ الغرفة ، هنالك أبـي على فراشٍ سقيمًا ، مرضٌ داهـمَه فلازَمَهُ فأقعَدَهُ .. تـحسَّنت حالُــه قبلَ يومين فأخبرتُه بـموعدِ الرحيل ، لَـم يقُل شيئًا لكني أحسستُ في صمتهِ الرهيبِ توسلا بالبقاءِ .. و مِن عَينَيْهِ اللتين تـهدَّلت عليهما الأجفان صَرَخَ استجداءٌ مزلزلٌُ بعَدَمِ الرحيلِ .. و لكن أنّى لـي ذلكَ و لَـم أبلُغ فرصة َ السـفرِ هَذِهِ إلا بعناءٍ قد لا أستطيعُه ثانيةً.. كذلك الـحصولُ على تأشيرةِ سفرٍ إلـى البلاد التي أقصدُ ليس متيسرًا دومًـا .. و يـتَعَثَّرُ تدفق الـدم عَبرَ الشرايين فأدركُ أن اِنـخِسافَ الأرضِ بـمَن عليها ليس دائمًـا أشدَّ الـمَصائِبِ ..
ارتفع صوتُ مُـحَرِّكِ السيارةِ الـمتوقفةِ أمامَ البـيت ، فقد ضغطَ السائقُ على دَواسةِ البنزين لِيَستَحِثَّني ، بابُ العربةِ مفتوحٌ يطلُبُني إلـى حياةٍ جديدةٍ .. حياة رسـمَتها أحلامٌ و أوهامٌ .. هنالك بعيدًا خلفَ سفرٍ طويلٍ إلـى أرضِ الوُجوهِ الشقراء و الـمالِ الوفير و الـمباهجِ .. ينفتحُ بـهدوءٍ بابُ منزلٍ مُـجاورٍ تـخرجُ مِنه فتاةٌ اتفقَت عائلتان يومًا على تزويـجي مِنها فهي ابنةُ خالـي .. لـم تَكُن الفتاةُ قبيحةً حتى أرفضَها زوجـةً بل على النقيض مِن ذلك كانت من ذوات الـحُسنِ خاصةً مَعَ ابتسامةٍ ساذجةٍ تُذكِّـرنـي كثيرًا بابتسامةِ أبيها الطيبِ .. لكني كُنتُ أرفُضُ ذلكَ الارتباطَ الذي يَشُدُّنـي إلى حياةِ البُؤس هنـا، تـمسَحُ أمي أنفَها بِطَرَفِ ردائِها و أَلـحَظُ غــيابَ أختي عن النافذةِ . يُصبِحُ التقاطُ الـهواءِ إلى صدري عمليةً أكثرَ صعوبةً ، تذَكَّرتُ كلامَ أبـي الكثير عن كَونـي رجلَ الدارِ بعدَه فكنت أُجيبُه بأن أدعوَ له بطولِ العُمرِ فيُجيبُنـي : يَطولُ العُمرُ أو يَقصُر فلابد للإنسانِ أن يُقبَـر .. تداخَلَت الصورُ أمامي مِن صبـيٍّ أسـمرَ يَلهو عند مَشارِف الصحراء إلـى شُقرِ الوجوهِ فـي بِلادٍ ثلجيةٍ و اختلطت الألوانُ فـي مزيجٍ غريبٍ ، أفقـدُ كلامًا كثيرًا كان مِنَ الـمُمكِنِ قولـه فـي هذا الـمقامِ ، فلا أجِـد مـا أقول فأصمتُ، لـم يَكُن للحظةِ و لا للزمنِ غـير معنى واحدٍ مُـختَلفٍ لا يعرِفُهُ الساعاتِِيّون .. و أخشى انفجارًا بداخلي فأُلقي حَقيبَتي الصغيرة على الـمقعدِ الـخَلفي و أهُـمُّ بإلقاءِ نفسي داخلَ السيارةِ و لَكن..
يسقُطُ إناءُ مـاءِ على الأرض فقد كان ولدي الصغيرُ قد أوقع قدحًـا من يَدَيْهِ .. تـمامًا مثلما سَقَطَ إناءُ الـماءِ من يَدَيْ أمي يومَها عندما ارتفَعَ صوتُ أختي مِن النافذةِ الخشبيةِ الـزرقاء بصيحةٍ مـجروحَةٍ تُعلِنُ وقوعَ الفادحةِ ..
تنحنـي زوجتي تُلَمْلِمُ شظايا القَدَحِ و تبتَسِمُ بطيبةٍ ساذجةٍ تُذَكِّرُنـي بـخالـي الطيب.
فيــــصل الزوايـــــــدي
كوجكردن / نووسيني فيصل محمد الزوايدي
وه ركيراني بو كوردي /بهزاد جلبي
كوجكردن
ئه ي ئه وانه ي بشوويان له هه مبه ر زان دريزة ، له لاي ته مه ن ئوميده كانم ته سك بونه ته وه ، وناخي
من ئازاري كاره ساتي جيشتوه .
له باشووره وة كوج ده ستي بيكرد روزيك ... روزيكي سارد .. به لام ئاكريك له ده م وجاوي من ئه دا،
له ت له ت كراوه ي جه سته ي من با وبوران كه مه ي بي ئه كردن، دايكم له به ر ده ركاي راوه ستاوه وجاميكي ئاو له ده ستي داية بو ئه وه ي له باشمندا روو بكاته وه تا بوي بكه ريمه وه ،وله جاوه كانيدا
بريسقه ي ئاويكي تره ...وه ك بارانه وه بي بو كه رانه وه وباراستن .
برا كجكه كه م له ته نيشتي راوه ستاوه به كراسيكي شه بريو وبه نجه كه ي كه مه به كه بوي ئه كات
به شيوه ييكي سه ير ته ماشامان ئه كات ،جونكة ئه و تا ئيستا به كوجكردن ئاشنا نييه... له به نجه ره داره كه ي ره نك شيني ماله وه خوشكه كه م خوي شوركرديته وه وماوه ماوه ئاوريكي ترسناك بو
زوره كه دابه ش ده كات ،له ولا بابم له سه بيخه وي زان ونه خوشيدا كه وتووه ، نه خوشييك توشي هاتبو
وناجاري به كه وتني كردووه...باري ته ندروستي بيش دوو روز باشتر بوو ، له كاتي ئاكاداربووني به كوجكردنم ، هيجي نه كوت به لام هه ستم كرد له بي ده نكي به ترس بارانه وه ييك بيت بو كوجنه كردنم ...به لام جيبكه م ئم هه له يه به ئه سته م به ده ستم كه وتوه ودوو باره نابيته وه .. وهه ر وه ها
بو به ده ستهيناني فيزاي سه فه ركردن بو ئه و ولاته ي بوي ده روم به زه حمه ت هه بي .
ئو كاته ي خوينه كه م راده وه ستي ئه سا ده زانم بومه له رزي زه وي كه وره ترين كاره ساتي سه ر
زه وي نييه
ده نكى ئوتومبيله كه له به ر ده ركاماندا به رزببوه ، جونكة شوفيره كه بيي لينا بو خيراكردني من .
دهركاي ئوتومبيل كاوه يه وداوام ليئه كات بو زيانيكي نوي ... زيانيك كه به هيوا وئوميده كان
نه خشينرابيت . له دووي ئو لا وباش سه فه ريكي دريز بو خاكي ده م وجا سيسه كان وباره ي زوور وخوشي وشادي
به هيواشي ده ركاي ماليكي ته نيشت ئه كريته وه وكجيكي كه دوو خانه واده ريككه وتبوون به من
ببه خشن جونكه كجي خالمه .. كجه كه ناشرين نه بو تاكو بيي رازي نه بم به بيجه وانه وه كجيكي ناسك وجوان به تايبه تي لكه ل زه رده خه نه كه يدا كه زور جار به زه رده خه نه ي بابي خوي ده كتور به بيرم دينيته وه ... به لام من رازي نه ده بووم خوم به زياني نه خوشي ببه ستم . دايكم كه بوي به
لاوه نديه كه ي ئه سريته وه وهه ستم كرد خوشكه كه م له به نجه ره وه ديار نه ما ..هه ناسه كيشاني
من زوور زه حمه ت كه وت وقسه كاني باوكم به بيرهاتنه وه كه من بياوي ماله وه م وله باش ئه و
. ومن هه رده م داواي ته مه ن دريزي بوي ءه خواست ، وولامم ئه دايه وه ئه كه ر ته مه ن دريز بيت يان كورت هه ركيز بو مردنين ... وينه كان له بيش من تيكه ل به يه كتر ئه بوون له منداليكي ره ش
ئه سمه ر كه له ده ورو به ري بيبانه كاندا كه مه ئه كردن به ره و ده م وجاو سيسه كان له وولاتي
به فر دا . وره نكه كانيش به شيوه ييكي سه ير وسه مه ره تيكه لاو ده بوون ، زور قسه له سه ر من بزر
ده بيت ليره دا ده بيت بلييم ، به لام هيج نابينم بليم ، و بي دهنك ئه بم نه بو جركه ييك ونه بو كاتيك
واتاييك هه بيت كه جيا له سه عاتجيه كان بزانن ... ده ترسام ته قينه وه له ناخمدا رووبدات وجانتاكه م
فري بده مه سه ر كوشنه كه ي بشته وه وخوم فري بده مه ناو ئوتومبيله كه وه ، به لام ....
جاميكي ئاو له سه ر زه وي به ر ئه بيته وه جونكه كوره بجكوله كه م له ده سته كاني به رئه بيته وه ...هه ر جوون جامه كه ي ده ستي دايكيشم به ر ببيته وه ، ولهو روزه وه كه هاواري خوشكه كه م له به نجه ره داره كه دا بلند ئه بوو وبه ده نكيكي بريندار وكاره ساتيكي كه وره مان ئاكادارمان ئه كاته وه .
خيزانه كه م خوي شوور ئه كاته وه بو كوكردنه وه ي بارجه كاني شوشه وبه ساده يي بيي ده كه ني
كه رووي خالم دينيته بير .